8

9 Signalen waaruit blijkt dat je te druk bent Of: Een verhaal over open luikjes

Soms zijn ze zo alomtegenwoordig dat je er niet meer omheen kunt: signalen waaruit je mag afleiden dat je niet gewoon een beetje prettig gestoord bent, maar dat er iets veel zwaarwegenders aan de hand is.

Je leeft niet meer zo mindful als de Happinez-bijbel je voorschrijft.

Je probeert bijvoorbeeld met je bankpas uit te checken op het station. Je tracht ongeduldig het toegangspoortje op kantoor te openen met je OV-pas en ’s avonds stel je beschroomd vast dat je garagedeur met klassiek sleutelslot niet reageert op de magneetkaart van je werk.

Eerst denk je nog dat de break down van je bovenkamer van tijdelijke aard is, veroorzaakt door slaapgebrek. Omdat je je ’s avonds graag in beslag laat nemen door boek/werk/krant/social media en dan structureel geen boodschap hebt aan de op een ongans tijdstip ingestelde wekker.

Maar dan merk je op dat je niet voor de eerste keer de roze drinkbeker van je dochter gedachteloos in de schooltas van je zoon propt.

(‘Ach jongen, wat geeft dat nou? Roze is het nieuwe blauw. Hartstikke stoer.’)

Je haalt namen van je gezinsleden door elkaar, laat moestuintjes verpieteren en vergeet rekeningen te betalen.

De gedachte dringt zich op dat de hersenverweking die je ooit laconiek toeschreef aan zwangerschapshormonen een chronische vorm begint aan te nemen. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je naarstig op zoek bent naar je mobiele telefoon en je je daarvoor excuseert tegenover degene met wie je aan het bellen bent, met – juist ja – je mobiele telefoon.

Het gebeurt ook als je je zoon hoort klagen over zere tenen en je na empirisch onderzoek vaststelt dat dit te wijten is aan het feit dat hij rondloopt op regenlaarzen die drie maten te klein zijn.…

Desondanks maak je jezelf wijs dat je zeer efficiënt kunt multitasken. Dat is ook zo, in zekere zin.

Je kunt uitstekend aardappelen laten aanbranden terwijl je je werkmail afhandelt en een kunstwerk van je kind bewondert.

Invoelende lezer die jij bent, heb je natuurlijk allang door dat bovenstaande niet per se over jou gaat, noch over de Mensch in het algemeen, maar vooral over mij. Klopt. Goed gezien. Bovenstaande is uit mijn jachtige leven gegrepen. Ik bezig de je-vorm, zoals ook voetballers in de tweede persoon verslag plegen te doen van hun prestaties, omdat ik dan minder hoef te voelen. Omdat dat minder confronterend is. Dat heb ik geleerd op de persoonlijke ontwikkelcursus waar ik vorige week heen ben geweest.

Ja, ik ging op cursus. Die cursus werd mij door mijn werkgever min of meer in de schoot geworpen. Er is niet zozeer een causaal verband met mijn mentale staat van zijn, maar het kwam wel goed uit. Wie zich persoonlijk gaat ontwikkelen moet namelijk een leervraag formuleren. En daar hoefde ik niet lang over na te denken.

Mijn leervraag: hoe zorg ik dat de luikjes in mijn hoofd weer open gaan?

Huh? Luikjes? Ik zal ’t even toelichten. De luikjes in mijn hoofd staan open als ik goed in contact sta met anderen en mezelf. Dat geeft zuurstof aan mijn hersenen. Een goed gesprek met vrienden, geïnspireerd worden via opinie, kunst en cultuur, mijn gedachten de vrije loop laten gaan, ongeremd schrijven: allemaal typische open-luikjes-situaties.

De pest is: ik laat de waan van de dag die luikjes vaak dicht drukken. Dat maakt niet per se ongelukkig, wel chaotisch. En het leidt tot een sluimerend besef dat ik daarmee mezelf – en dus ook anderen – tekort doe.

Natuurlijk had ik reserves voordat ik aan de cursus begon.

Ik was bang dat ik allergische uitslag  zou krijgen als ik met veertien wildvreemden over een stukje van mijn authentieke zelf zou moeten praten.

Ik vreesde dat ik het op mijn heupen zou krijgen van coaches die zouden zeggen: ‘we nemen je mee in dit proces om weer in je kracht te komen’ en mede-cursisten die bemoedigend zouden roepen: ‘Goed dat je dit zegt, dank voor het delen’.

Niet veel later vond ik mezelf terug met een krijtje in mijn hand. Geconcentreerd bezig om lichtheid en zwaarte te verbeelden. En ik keek een mede-cursist recht in de ogen, minutenlang. Weer een dag later gingen de luikjes open. Verder dan ooit. Geestverruiming. Er kwam geen drugs aan te pas, alleen een korte meditatie. We praatten, we bewogen, we voelden.

En guess what? Ik vond het fantastisch! Nee, er vond geen emotionele omslag plaats, zoals bij sommige cursisten. Geen schokkende, nieuwe inzichten. Maar wel: de positieve ervaring van drie dagen leven met open luikjes. Met aandacht. Voor anderen en mezelf. Niks meer en niks minder.

Weer terug uit de navelstaar-bubble, back to normal, is het natuurlijk zaak om die luikjes open te houden.

Om het gevoel van Zen en Inspiratie te verweven in het dagelijks bestaan. Dat is nog geen sinecure. Maar het begin is er. Het begin van mijn leven in een lagere versnelling.

Gisteren fietste ik naar het station, rustig. Ik parkeerde mijn fiets en zag hoe de trein voor mijn neus wegreed.

Ik miste de trein!

En ik zag dat het goed was.

Pauline van der Kolk • 28 april 2016


Previous Post

Next Post

Comments

  1. Ximaar 28 april 2016 - 08:48 Reply

    Herkenbaar. Het zijn niet alleen foutjes door concentratieproblemen, maar ook door sleur danwel herhaalderitis. Zo ben ik wel eens begonnen met het afgieten van de soep. Idd dezelfde pan waarmee ik regelmatig de gekookte aardappels of groente afgiet. Gisteren kwam ik van een rondje vrijmarkt terug en vond het wel makkelijk dat de sleutel nog aan de buitenkant in de voordeur (die direct aan een redelijk drukke loopstraat ligt) stond. Denk niet dat dieven dan vrij spel hebben, door drukte kom ik niet aan opruimen toe en moeten zij zich een weg banen door de rotzooi. Ik weet hoe dat moet, maar een gemiddelde medebrurger loopt er moeiteloos in vast.

    De oorzaak is bij mij (en volgens mij bij de meeste mensen) is het tekort en niet goed slapen. Gewoon voor het slapen een paar uur geen mails afhandelen, lastige computerspelletje spelen, drukmaken om wereldproblemen en/of horrorfilms kijken, maar zeer domme eenvoudige nutteloze en slaapverwekkende dingen doen. Kijk desnoods een soap die nergens over gaat. En daarna 7 uur goed en ongestoord slapen. Dus niet naast een partner, die dan nog weer eens zijn/haar problemen op het werk met je doorneemt.

    Als je eenmaal met tekort slaap begint (omdat daar nu eenmaal geen tijd voor is) dan komen de (cumulerende) fouten en problemen vanzelf en kost dat uiteindelijk zoveel oplos-zoveel tijd dat je idd geen tijd hebt om goed te slapen. 😉

    • Pauline 28 april 2016 - 21:15 Reply

      Oei, de soep afgieten, dat is ook behoorlijk ernstig 🙂 Wanneer kwam je erachter? Toen alles in de gootsteen lag , of viel er nog wat te redden? Slaaptekort is inderdaad een akelige boosdoener. Volgende week hebben we gelukkig vrij. Pas op de plaats en lekker veel slapen. Weltrusten!

  2. Ximaar 28 april 2016 - 21:52 Reply

    @Pauline: Vrij direct omdat het niet lukte. Deze pan heeft in het deksel 3 kleine afgietgaatjes en daar wilde mijn stevige minestronesnert niet door. 😉

  3. Arnt 9 mei 2016 - 17:59 Reply

    Wat een heerlijk openhartig en deels herkenbaar verhaal, mooi beschreven!

    • Pauline van der Kolk 9 mei 2016 - 21:19 Reply

      Dankjewel Arnt.

  4. Henk 11 mei 2016 - 12:06 Reply

    Prachtig, vooral om te zien dat het goed is, want dit is je eigen schepping. En het werk kan wel een half uurtje wachten. Ze hebben je niet voor niets die cursus in de schoot geworpen. Om met een andere schrijver te spreken: het is niet onopgemerkt gebleven.

  5. Ria 10 juni 2016 - 12:38 Reply

    Geweldig, herken bepaalde dingen en was weer heerlijk om te lezen. Dank je wel Pauline.

  6. Cheap Soccer Jerseys 3 januari 2018 - 06:22 Reply

    The current trend in the market as of today should be known. David Cornwell was a fourstar recruit who could play at dozens of FBS schools.A bounce house rental this summer season is sure to give your little ones, and yes you an remarkable expertise you will want to do over and over again. Having strong, effective keywords that relate well to your content is the best way to draw new visitors to your site, as it will help you rank higher in search engines.FLORIDA STATESean Maguire ended last season as the Seminoles’ starter, but he will have serious competition underclassmen with more upside.

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *